DEĞİRMENDERELİ IŞIL EZGİ ESHA ’NIN HİNDİSTAN’DA KORONOVİRÜS MÜCADELESİ

On yıl eski Değirmendere Belediyesi

Basın-Eğitim ve Kültür Etkinlikleri Müdürü  olarak görev yapan

Ve Eski Bekirpaşa Belediyesi Eğitim ve Sosyal işler Müdürü olarak emekli olan

Sonrasında bir günlük olarak yayınlanan  Gölcük Postası,Bizim Kocaeli, Kocaeli Demokrat,

Kocaeli Pusula ve Kocaeli Devrim gazetelerinde  köşe yazarlığı yapan

Vacit çelik ‘in kızı Işıl Ezgi Japonya da 5 yıl doktora eğitimini tamamladıktan sonra

2 yıl önce Hindistan Pune Üniversitesinde  öğretim görevlisi olarak işe başlamış

ve geçtiğimiz yıl  da  Hindistan Yeni Mombai kentinde Hind Tesaj Matur ile evlenmişti.

Geçtiğimiz aylarda  Klaros  yayınevi tarafından Esha Matur adı ile

‘’UĞURUN MANTIĞI ‘’  anı-şiir kitabı yayınlanan Işıl Ezgi ESHA

22  Ağustos cumartesi  günü  doğum için aldıkları  randevu öncesi   gittikleri hastanede

yapılan test sonucu  pozitif çıkınca   19 Ağustos günü hastaneye yatan

Işıl  Ezgi Esha rahatsızlığının 17 gününde

5 eylül  cumartesi günü  sezeryan ile  doğum yapmak zorunda kaldı.

Pandemi nedeniyle Hindistan hükümeti vize vermediği için

Değirmendereli  Işıl Ezgi Esha  dünyanın bir ucunda   dokuz aylık hamile olarak

covit 19 virüsü ile mücadele ederken  Babası vacit çelik ve annesi Esma da

burada çaresizlikle kabus gibi bir 17 gün yaşadılar.

Bu süreçte  Işıl Ezgi nin babası vacit çelik kızlarına moral vermek amacıyla

‘’HNDİSTAN DA BİR İPSİZ UÇURTMA ‘’ adı ile uzunca  ve duygu yüklü bir şiir  yazdı.

Ne güzel ki  Işıl Ezgi  Esha  5 Eylül cumartesi yaklaşık 2 saatlik bir operasyon sonucunda

3.5 kg ağırlığında bir erkek bebek dünyaya  getirirken

burada da bir yandan biricik  ve tek çocukları Işıl Ezgi Esha’nın

koronovirüs  ile mücadele ediyor olmasının  sıkıntısı

ve bir şey yapamamanın çaresizliğini yaşarken diğer yandan da

baba Vacit, dede ,  emekli öğretmen annesi  esma  da

anaanne olmanın sevincini yaşadılar.

Dünyanın bir ucunda, 1 milyar 300 milyon nüfuslu ve  Covit-19  vakası sıralamasında

dünyada üçüncü sırada yer alan Hindistan da  Yeni Mombai kentinde kızları ışıl Ezgi’nin

yakalandığı virüs ile mücadelesini   yapabilecekleri hiçbir şey olmadığı

ve haber aldıklarında sadece derin üzüntü duyacaklarını düşündükleri için

yakın çevresinden saklı tutan baba Vacit Çelik kızlarının

yaşadığı zor günleri içinde  başarılı bir operasyon sonrası

doğum yapmış olması sonrası  mutluluklarını aile yakınları ve dostları ile paylaştılar.

Doğumunun  ikinci gününde  bebeğini kucağına alan ve halen Apollo Hastanesi’nde

Covit 19 tedavisi süren  ışıl ezgi  iletişime geçtiği  T.C Büyükelçiliğinden

Özellikle annesi  esma nın yanında olabilmesi için  yardımcı olunması

ve Vize hakkının tanınması konusunda yardımcı olunması  isteminde bulunmuş

ve  büyükelçilikten gelecek  olumlu haberi sınırsız bir merakla beklemekte

ve   başta Değirmendereli arkadaşları olmak üzere  İzmit’teki

hemşehrilerine  selam ve sevgilerini  iletiyor.

VACİT ÇELİK’İN KIZINA YAZDIĞI ŞİİR;

 

HİNDİSTAN DA BİR İPSİZ UÇURTMA

-kalbimin yarısı kızım ışıl ezgi için –

 

suya yazılmış bir slogan gibi

yitip gitti dün

şimdi bugündür

erkenden söktü şafak

güneşli

şiir

ve bir şarkı gibi

farklı ve özel bir gündür başlayan

 

uzak

çok uzakta

sabahın çırılçıplak saatlerinde

mavi

beyaz bir bayrak gibi dalgalanıyor

İpsiz uçurtma

yüzü çocuksu

uzak

çok uzakta  Hindistan ‘da

kuş kalbi gibi küçük

küçücük

yorgun

ve gökyüzü kalbinde

renk renk güllerin

gelincik tarlalarının

ve sıcak ekmeğin kokusu memleketinin

 

herkes bir tanıdık arar

bir sırdaş

yoldaş arar dünyada

herkesin kalbi gökyüzü

okyanus

ve gökkuşağı değildir oysa

 

devasa düşleri ile büyümüş bir çocuktur o

şiir besliyor rahminde

sağanak yağmurlarla yıkıyor

çocuksu yüzünü

renk renk kardelen harflerle suluyor şiirini

güneş

gökkuşağı

deniz ve dağ

gelincikler

ve kardelenler

ve buğday tarlaları ile

kendine

ve şiirine ait

bir dünya inşa ediyor tüm hücreleriyle

yaşadıklarından çok iyi biliyor ki

hayat

bir karıncanın adımları kadar kısacıktır

gökyüzü

deniz

ve torak ve ateşle sevişiyor  ipsiz uçurtma

 

çakıl taşları çarpıyor yüzüne

dikenli teller batıyor yüreğine

düşleri olmayan yaşayabilir mi ?

küçük

küçücük bir bedenin

kuş kadar küçücük

ve sokağın tavanı kadar  yüreği ile

tarih yazıyor

içinde yeşertip

sevgi ile suladığı ceninle

 

uzak

çok uzakta güneşli

karanlık

sisli

kaos

yağmurlu

çorak

zengin ve çoklukla yoksul

acının kutsandığı

kirli ve cahil ülkede

hindistan’da

umudu

direnci

bir nakkaş sabrı ile

İnce ince

İlmik ilmik dokuyor kalbimin yarısı

İpsiz uçurtma

savaşıyor

kendi

ve şiirinin

güneşli

güzel yarınları için

bir başına

bir amazon kraliçesi gibi savaşıyor

imreniyor  melekler

 

ana sütü gibi emzirerek

sevgiyi

besliyor rahminde şiiri

 

 

 

 

 

 

bir genç yürek

ne zaman

nasıl yıkılır

yavaş

yavaş eriyerek

parça

parçalanarak

çok iyi bilir ipsiz uçurtma

yaşadıklarından çok iyi öğrenmiştir ki

bundandır

bir yapı işçisinin sabrı ile

tuğla tuğla ev örer gibi

örer

kendinin ve  rahminde beslediği şiirin

güneşli

gökkuşağı

çiçek çiçek

ve su ve ekmek gibi kutsal yarını

 

karanlığın göz bebeklerinde

mavi uyur

uyanır   mavi ve beyaz

sevişir  gökyüzü ile

güler

İlkbahar gibidir gülüşü

hayat bir satranç

yansa da elleri

yüzü

kanasa da yüreği

sözü var kendine

olmayacak mat

hiç kimseye

hiçbir şeye inat değil

İnandığı için

renk renk balonlar uçuracak

söyleyecek şarkılar

ateş ve bereket yağmurları altında

şiirler yazıp

ana sütü emzirir gibi

okuyacak şiirine

 

düşleri olmayan

mülteci çocuk olur mu ?

mülteci çocuğun düşleri gibi

gülüyor ipsiz uçurtma

kalbimin yarısı

 

 

 

yıllar yılı

uzak çok uzak ülkelerde

uçurumları

meleklerin emaneti kanatlar ile

uçarak aştı

yaralandı

kanadı kanatları

üşüdü

kaldı  ışıksız

gecelerin sesiz karanlığında

akıttı gözyaşlarını

zaman zaman  sesini yitirdi

üç mevsim yaşadı

kış

yaz

sonbahar

ilkbahara hasret

yeniden doğuş baharı besledi yüreğinde

git

gel

leri oldu da

savruldu

yıkılmadı

hiçbir zaman olmadı pişman

 

Fransa, Japonya, Myanmar

Ve Hindistan

uzak

çok uzak ülkelerde

meleklerin emaneti  kanatlarla aştı

uçurumları uçarak

bu kez yalnız değil

bu kez  rahminde şiir ile tek yürek

su

ekmek

vatan ve aşktır en kutsal olan

 

vazgeçme ipsiz uçurtma

mavi

beyaz gökyüzünün tavanına ulaşıncaya kadar  uç

kalbimin yarısı

vaz-

geç-

me

 

 

 

Yorumlar: 0

Mail adresiniz gösterilmeyecek. Zorunlu aranlar (*)

+ 27 = 30